wital

Быў на рок-фэсце BelaMusic.

Што не спадабался:
- дождж (не спякотны ўсё ж ліпень, каб ад дажджу атрымліваць асалоду);
- адсутнасць піва ў продажы;
- J:mors - хэдлайнеры? Што за нах...?

Астатняе, як для першага разу, выдатна. Нават Ялфімава гнілымі памідорамі не закідалі :) Пятро, у цябе ёсць талент, без сумневу! Але мо варта схадзіць да псіхолага, каб пераасэнсаваць сваё стаўленне да навакольнага свету?

Шчыра каюся, глядзеў учорашнюю трансляцыю з Eurovision. Глядзеў, бо ад Беларусі выступаў Ялфімаў. Даўна падабаецца гэты спявак. Калі ж адкінуць усе "але", звязаныя з асобай Ялфімава, то ў рэшце застанецца адно - у Пятра выдатны магутны голас. А вынік на Eurotrashvision гэта яшчэ раз пацвердзіў: то не конкурс песні, а шоў. І голас артыстаў дакладна адыгрывае не самую важную ролю. Ёсць, канешне, выключэнні, але такія выключэнні - толькі пацверджанне прыведзенай аксіёмы :)

Толькі што паслухаў новы альбом Depeche Mode "Sounds of the Universe". Спампаваў, дарэчы, праз торэнт, што адшукаў на thepiratebay.org :) Новый творчая патуга дэпешаў не спадабалася. Відаць, адвык я ўжо ад такой музыкі... Ці проста занадта люблю "старыя добрыя дэпешы". Класіку, так бы мовіць, - "Enjoy the silence", "In your room", "Walking in my shoes", "Stripped"...
...
А вось што наконт учорашняга прысуду стваральнікам thepiratebay.org, то я, канешне ж, супраць такога рашэння. Далёкі я ад хваляванняў розных там гуказапісваючых кампаній etc. Мяркую, што ў такой справе незаконным мусіць звацца толькі выкарыстанне чужых твораў у сваіх камерцыйных мэтах без дазволу аўтара: то бок, груба кажучы, я скраў чужую мелодыю і спрабую яе выдаць за сваю ўласную ды зарабіць на гэтым грошы. Зрэшты, калі ты ствараеш вартыя творы, то ты не будзеш хвалявацца пра "піратаў". Вартая музыка, кіно - заўсёды знойдзе свайго пакупніка. За прыкладамі далёка хадзіць не трэба - "Ляпіс Трубяцкой", "Radiohead" толькі выйгралі ад таго, што добраахвотна выклалі свае творы для бясплатнага спампоўвання ў інтэрнэт. Бо граюць класную музыку. А гаўно яно і будзе гаўном. І ніякія copyright'ы не выратуюць становішча.

Усіх, хто святкуе, віншую са святам Хрыстовага Уваскрашэння!
...
Вялікдзень святкаваў у бацькоў у Мядзелі. Надвор'е ды настрой цудоўныя былі.
З кепскага - Рэкс, сабака, відаць няшмат яшчэ працягне :( Хаця, зрэшты, як для сабакі, то 13 год гэта прыстойны ўзрост.
...
Яшчэ раз запэўніўся ў перавагах жыцця ў Мядзелі: там багата цудоўных месцаў, дзе можна ладзіць ранішнія прабежкі :). А ля бацькоўскага дому, да прыкладу, зусім побач возера Рудакова. Краявіды, якія сузіраў ад самага маленства, проста неверагодныя... А яшчэ ў суботу вырашыў адкрыць купальны сезон у тым возеры, бо зімой неяк не дайшоў да "маржавання", хоць і была такая думка (пакуль абыходжуся штодзённым халодным душам). Вада нармалёвая, жывы застаўся :D, адзінае, што яшчэ раз запэўніўся ў тым, што ступні ног самыя ўразлівыя да халоднай вады. А так вельмі добрае адчуванне ад купання ў па-вясноваму крынічнай вадзе.
А галоўнае, што палюбаваліся на кветкі пралескі ў нармальных прыродных умовах, а не ў руках бабулек каля метро.

Неяк на днях узгадалася прыпавесць, якую распавёў Генадзь Бураўкін на "8-сакавіцкім" канцэрце Зміцера Вайцюшкевіча. У той прыпавесці няшчасны беларус згінуў з-за таго, што не смог праспяваць сваёй, беларускай песні... Насамрэч, 25 сакавіка можа звацца беларускім нацыянальным святам хоць бы тады, калі людзі, што выйдуць святкаваць, заспяваюць усе як адзін беларускую песню. Але такога, як бачым, не было і ў гэтым годзе. Што не дзіўна.
( Далей )

З Днём абвешчання незалежнасці краіны-мары! Са святам той лепшай краіны, якой Беларусь магла б стацца!
Хоць то і быў чын купкі амбіцыйных беларусай без ніякай падтрымкі, ды ўсё ж у тых умовах гэта быў сапраўдны ЧЫН!
З Днём Волі!

Адназначна, у Беларусі ёсць свая мегазорка - гэта "Ляпісы Трубяцкога" :D Учорашні канцэрт быў проста супер. 5-тысячная аўдыторыя, што спявае "Зорачкі" разам з Сярожам Міхалком & Co - гэта моцна.
Карацей, "Ляпісы", ваш рэспект без меры. Павага вам за тое, што спелі і "Belarus Freedom". Таксама пацешылі вушы і старыя песні. Ну, і канешне ж, "Маніфест".

9 сакавіка іду на канцэрт "Ляпис Трубяцкой". Магу залічыць сябе да даўніх прыхільнікаў іх творчасці, але іду ўпершыню на іх выступ. І не сумняюся, што Сярожа&Co "зажгут".
А 8 сакавіка - на канцэрт Зміцера Вайцюшкевіч. Адносна гэтага беларускага музыкі - нават ужо не памятаю, колькі разоў быў на яго канцэртах :) Хоць гэтым разам збольшага не па-свайму жаданню, а так, каб "падтрымаць кампанію".
...
Грузія. Яшчэ раз прыйшоў да вываду, што трэба як-небудзь выдзеліць час ды знайсці жаданне, каб атрымаць пасведчанне кіроўцы. А ўсё для таго, каб наведаць Грузію. Там можна будзе арандаваць аўтамабіль і паспрабаваць паглядзець гэтую цудоўную краіну спаўна. Насамрэч, ёсць у мяне такая мара. Нават да падарожжа ў які-небудзь Егіпет няма такой цікавасці, як да Грузіі. І дакладна ведаю, чаму:

#1 - Прыдуркаваты "амерыканец" каля пл.Перамогі.
Вырашыў неяк зняць грошы з банкаўскай карткі ў родным банкамаце - на пл.Перамогі. І вось як толькі я зрабіў патрэбную справу і выйшаў на вуліцу, да мяне звярнуўся дзіўнага выгляду мужчына. Звярнуўся па-ангельску, спытаў, дзе можна злавіць таксі. Але гэта, як аказалася, не было самамэтай незнаёмца. Было падобна на тое, што ён проста засумаваў па жывой чалавечай размове. Зрэшты, яго можна зразумець: у Менску ды ўвогуле ў Беларусі зусім няшмат людзей, якія не тое што размаўляюць па-ангельску, але і разумеюць больш чым "thank you" і "hello"... Што ж, я не спяшаўся, таму вырашыў падтрымаць размову з іншаземцам. Але праз колькі хвілін пашкадаваў :) То была не размова, а маналог незнаёмца. Асноўная думка яго прамовы - "You born, you shit, you fuck and you die. But it's up to you how to do all these".
( #2 )

Так сталася, што шмат хто піша напрыканцы года справаздачы за мінулы год, перажыты. А вось я не буду :) Хаця, калі казаць коратка, то ў плане асабістага жыцця ўсё было стабільна (але не дэбільна), у плане працы - адчуў файны пад'ём. Прафесійна, на мой сціплы погляд, я вырас вельмі значна за апошні год (асабліва ў другой палове года) :) Ну, а наконт грамадскага жыцця - вы ўжо і без мяне ведаеце: не было б ліха, ды ліха дапамагло.
...
Каторы год не перастаю здзіўляцца "калгаснай манеры" правядзення феерверкаў у Мінску: ва ўсіх нармалёвых краінах вогненнае шоў пачынаецца акурат з прыходам новага года, г.зн. у 12 гадзін ночы. І гэта лагічна - сустрэць Новы год з эйфарыяй. У нас жа чамусьці ў 1:30. Гэта, так бы мовіць, каб усе паспелі выпіць па чарцы за святочным сталом (хоць упэўнены, што бальшыня ўжо паспее "аформіцца" і да наступлення новага года). Што ж рабіць, калі нашыя людзі ўпарта лічаць Новы год сямейным святам. Хоць у еўрапейскіх краінах такім святам (то бок сямейным) лічацца, найперш, Каляды.
...
Гэтым разам вырашыў грошы, запланаваныя на пакупку піратэхнічных забаў, патраціць на больш карыснае. Ахвяраваў іх арганізацыі, што дапамагаюць істотам, абяздоленым па нашай, людской віне, - ГААЖ "Эгіда". Упэўнены, так будзе лепш.
...
Час бяжыць няўмольна. Нават я у свае маладыя гады ўжо паспеў гэта заўважыць :( Так што ў наступным годзе трэба браць быка за рогі!
З Новым годам ўсіх!

Слухаю Івана Кірчука. Народны спеў у яго выкананні - самае моцнае, што можа быць створана чалавекам у плане музычнага мастацтва. Без перабольшанняў.
На сёлетні калядны канцэрт "Троіцы" не патрапіў: святочныя сустрэчы са сваякамі важнейшымі аказаліся. Але наступным разам - абавязкова.

Усіх, хто святкуе гэтымі днямі, віншую са святам Хрыстовага нараджэння!

Сярод іншага, Беларусь вядома ў свеце сваімі мытнікамі, мытнікамі, якія часта п*здзяць з пасылак каштоўныя рэчы. Адным словам, лорду ДеБеллу яшчэ шмат працы для падняцця іміджу нашай краіны...
У звязку з адным з папярэдніх запісаў:

Hi Vital,

Bad news, shipping refused to ship to Russia or Belarus is there any chance you’ll or a friend will be traveling to another country anytime soon? We do have people that go to St Petersbug on occasion but I don’t know of any plans to go to Minsk. Let me know what we should do. The problem is that shipping to most former Soviet Union countries results in the device being stolen by the customs officials.

Горш калі баішся: і ліха не мінеш, і надрыжышся! (с)
...
Праўдзівая мудрасць народная. Не варта баяцца.
Узгадалася гэтая прыказка ў звязку з навакольным мандражом наконт эканамічнага крызісу: усе толькі і гавораць пра тое, якую ж валюты трэ купіць (прынамсі ўражанне такое складваецца).

А вось мне, хоць і чалавеку, які цікавіцца эканамічнай навукай, проста "па барабану" на ўсё гэта :) Хтосьці скажа, што мне проста няма чаго губляць. Падобна на тое. Хоць заробак маю па беларускіх мерках - нядрэнны.

Проста я мяркую, што калі ёсць глузд у галаве, то хвалявацца не варта. Страціш штосьці сёння, але набудзеш болей заўтра.

Добрая вестка прыйшла да мяне з боку Nokia. А дакладней, з боку адміністрацыі forum.nokia.com: там вырашылі адзначыць моў унёсак у Wiki (http://wiki.forum.nokia.com/index.php/Wiki_Home - я пад нікнэймам Damavik). Матэрыяльная адзнака за такі ўнёсак - Nokia N96. Мушу прызнаць, што гэта не самы лепшы апарат ад Nokia (падобна на тое, што там вырашылі раздаць рэшткі пад канец году :D ). Ды ўсё ж зараз стану сапраўдным symbianic geak :):

Ну і хто сказаў, што на прэзідэнцкіх выбарах у ЗША перамог Барак Абама? Падобна на тое, што перамога засталася за Хілары Клінтан. :D
Новы твар, старая каманда.

Усё-такі не зразумець мне асаблівасцей еўрапейскай дэмакратыі. Грэчаскія анархісты падпальваюць на вуліцах аўтамабілі, б'юць вітрыны, закідваюць паліцэйскіх "кактэйлем Молатава" - а тыя сціпла спрабуюць адбіць гэтыя выступы. Так, цалкам згодны, той паліцэйскі, што падстрэліў падлетка-аранхіста мусіць быць пакараны ў адпаведнасці з законам. Разгляд справы мусіць быць публічным. Але ж прабачце, дэмакратыя - гэта, сярод усяго астатняга, павага правоў іншых грамадзян. І такой павагі нельга ўявіць без павагі прыватнай уласнасці. Таму, на маю думку, мясцовыя ўлады ў такой сітуцыі маюць маральнае, законнае права і нават проста абавязаны выкарыстоўваць жорсткія метады супраць парушальнікаў: хоць бы гумовыя кулі ды вадамёты...
Складана ўявіць падобную сітуацыю ў ЗША (у сэнсе бяздзейнасці ўлады ў адказ на агрэсіўныя дзеянні асобных грамадзян краіны).

Сапраўды, нашыя звычкі шмат у чым характарызуюць нашае жыццё. Кажу гэта да таго, што яшчэ больш года назад я ўзяў за звычку прымаць халодны душ штодня. І калі на пачатку вельмі часта "філоніў": бывала ўвечары стомлены пасля працы дазваляў сабе не выконваць такую карысную працэдуру, то зараз я проста не ўяўляю заканчэння дня без прымання халоднага душу. Звычка!

Учора, ў сувязі з праглядам футбольнага матчу БАТЭ - Зеніт, вырашыў выпіць піва: "Біле" Чарнігаўскага бровара. Мусіць я вельмі даўна каштаваў гэты гатунак, бо здавалася, што ён зусім някепскі. Але памыліўся. Даўна не даводзілася піць такога "бырла". То ніяк не піва, а максімум - алкагольны кактэйль. "Біле" - гэта такая х*йня, у каторую дададзены вуглякіслы газ, карыяндар, дрожжы, пекцін, ну і канешне ж аскарбінвая кіслата. Дзіўна, што не забыліся яшчэ дадаць солад ды хмель.

***

Відаць, галоўны фактар, які дапамог выйграць Зеніту - гэта фактар страху. Страху прайграць, а гэта б было амаль што самазабойствам для піцерскіх футбалістаў (уяўляю, што б ім на гэта сказалі спонсары :D ).
Яшчэ беларусам не хапала нахабнасці ды напорыстасці. Не тое што зенітаўцы - хоць і асаблівы рэкорд колькасці парушэнняў правіл устанавілі, але працавалі на вынік. Дзеля гэтага і піхнуць у спіну часам можна. Так і ў жыцці часта здараецца.